عزیزجان

سلام عسلکم..

فدای توبشوم مامانی که این روزها حسابی لاغر شده ای....نمیدانم کی آن دودندان نیش بالایی میخواهد در بیاید...هم از غذا افتاده ای...هم با خودت درگیری:-( نق میزنی....باز کوالای مامان شده ای خیلی زیاد شیر میخوری و ...

فدای تو شوم...ایراد ندارد..تو خوب باش ...سالم باش ایراد ندارد..کاش آن دندانهای دخملی در بیاید...

راستش این روزها حسابی خانه مان شلوغ است....همه چیز درهم و برهم است...من و تو هستم و بسته بندی وسایل...کمی نه...خیلی سخت  است...

گلگی نمی کنم..غرهم نمی زنم..فقط شرح این روزهاست...

ببخش که خیلی نمیرسم بازی کنم با تو...ببخش که کلافه شده ای از اینهمه شلوغی..که دل خودم هم برای آن نظم و تمیزی و سرجا بودن همه چیز تنگ شده...که بین خودم و بابایی پاسکاری میشوی برای انجام دادن کارها توسط دیگری...که  با اینحال تو دختر گلی هستی..خودت را با عروسکهایت.با همه چیز سرگرم می کنی ..که هنوز از یاد نبرده ام پیاده رویهای هر روزه مان را....که کتاب خواندن هر روزه را زیاد انجام میدهم....ولی تمرین شمارش و کلی چیزها که برنامه ریزیش در این روزها بود کلی عقب افتاده است...

تا جمعه که جا به جا شویم قول میدهم همه را برایت جبران کنم..کم کاریهای این روزهایم را حتی..

میدانی مامانی.....یادت هست یکبار در اینجا نوشته بودم از عزیزجان..گفته بودم برایت یک روز از او خواهم نوشت ....راستش فکر میکنم وقتش شده است...

میدانی دخترکم...

عزیزجان همه چیز من است....همیشه دلم می خواست وقتی بزرگ شدم..وقتی بچه دار شدم مثل اون باشم..مهربون....تکیه گاه...دوست ....همه چیز..

راستش من و عزیزجان روزها و رازهای خیلی زیادی داریم باهم..از دختر دبیرستانی بودن و شیطنتهایم..از دانشگاه و آدمهایش و تک تک افرادی که برایم مهم بودند و عزیزجان همه شان را می شناخت....از الن و و خلاصه خیلی چیزها...

میدانی عزیزکم....عزیزجان برایم فقط یک مادر نیست...درست هست سواد زیادی ندارد...درست هست که خیلی روی مد نیست....که آن وقتها ..وقتی دختر خانه بودمکلی از کارهایش ایراد میگرفتم..ولی با همه آدمهایی که دیده ام کلی فرق دارد...روشنفکر هست..هیچوقت به خاطر کاری سرزنشم نکرده است...همیشه برایش همه چیز را می گفتم بعضی ها را نصففه نیمه...بعضی ها را با خجالت...ولی همیشه راهنمایی ام کرده است...آقاجان می گوید من خیلی شبیه عزیزجان هستم...حتی قیافه جوانی های عزیزجان را دارم....راستش اوایل نه..ولی الان دلم غنج میرود وقتی اینها را می شنوم...عزیزجان اولین کسی هست که ساعت ٤ نیمه شب از خواب بیدارش کردم تا بگویم با بابایی میخواهم ازدواج کنم....اول جا خورد از این خبر نیمه شبی..بعد که برایش آب اوردم...بعد کمی خندید..بوسم کرد و از فردایش کلی انرژی مضاعف گرفت..عزیزجان اولین کسی بود که خبر بچه دار شدنم را بهش گفتم...وقتی چایی نبات برایم درست کرد...بغلم کرد..خندید و مامان کوچولو خطابم کرد...عزیزجان تنها کسی ست که همراه بابایی تمام دکتر رفتنهای بارداری را با بابایی همراهیم کرد....تنها کسی بود که موقع رفتن به بیمارستان خواستم همراه بابایی کنارم باشد..که وقتی خواستم به دنیا بیاورمت..وقتی از من دورش کردند کلی گریه کردم...که کلی گریه کرد....که وقتی تو آمدی تا ٣٠ روز مراقب من و خونریزیهای زیاد و حال بد ان روزهایم بود...

که کلی هوای ما را داشت...که خیلی هوای زندگی این روزهای مرا دارد...که تا به مشکلی برخورد کنم...دلتنگی باشد....تماس میگیرد..آنقدر حرف میزند که آرام میگیرم...که همیشه محرم دلشوره های گاه و بیگاهم بوده است...که برای خریده جهیزیه پا به پای من با آن قلب مریضش همه جا را زیر و رو کرد و اخم به ابرو نیاورد....

که مناسبتهای شاد..تولد..سالگرد ازدواج...و خیلی مسافرتهای حتی یک روزه را با آوردن موردعلاه هایم مرا سرحال کرده است....که  خیلی چیزها...

میدانیم عزیزکم...

الان عزیزجان حالش بد است...

تقریبا دومین باری ست که آنژیو کرده......بار اولش قبل عقد من بود که دکتر گفت ٧٠ درصد قلبش کار می کند..که به گفته خودش خبر اززدواجم روپایش کرد...زنده اش کرد...اما این بار که آنژیو کرده است....که فکر می کردیم همه چیز خوب شده....که سعی می کردم فکرهای بد نکنم..که خدارا شکر می کردم بابت سلامتی مجدد مادرم...

اما راستش این روزها روزهای بدی ست...دلتنگم....دکتر دیشب گفته که گفته که ٣٠ درصد از قلب عزیزجان بیشتر کار نمی کند...که قلبش بزرگ شده..ماهیچه های قلبش به شدت ضعیف است و امکان هیچ عملی نیست...که فقط  توصیه کرده است مراقب خودش باشد..که همه چیز دست خداست...

میدانی عزیزکم..

امروز که خانه عزیزجان بودیم....دیدم چقدر شکسته شده این روزها و من  متوجه نوبده اام..وقتی وصیتش را برایم گفت..وقتی جای احرامش را گفت...وقتی گفت هوای زندگیت را داشته باش...وقتی کلی گریه کردم..وقتی خواست هوای دایی جان را داشته باشم...وقتی جای بخشیدنی ها و به کی بخشیدنی ها را برایم گفت....وقتی ...

راستش دلم شکسته دخترکم....

میترسم..اگر عزیزجان یکی از همین روزها طوری بشود من میمیرم....من که همه زندگی ام..نفسم....به عزیزجان بوده است..که برای خیلی چیزها او میشده مشاور و رانهایم..که مادرم هست..عزیزترینم...میمیرم..

میدانی دخترکم..عزیزجان از عید سال قبل تا الان فقط یکبار خانه مان آمده..آنهم روز ششم عید..آن ٤٥ پله را هم وقتی طی کرد حالش آنقدر بد شد که نگو...بعد فقط ما رفته ایم دیدنش....

یکی دیگر از علتهای رفتنمان به خانه جدید...آمدن عزیزجان است....دلم میخواست بیاید...برایم حسرت شده که دعوتش کنیم ...بیاید..شب پیشمان بماند....امروز که میگفت شاید دیگر نتوانم خانه جدیدتان را ببینم..که میگفت حتی نمیتوانم برای اثاث کشی پیشت باشم...راستش دلم شکسته نه برای خودم..که بودن بزرگترها برکت زندگی من و بابایی هست..

مامانی...راستش میترسم...این روزها علاوه بر هزار کاری که دور و برمان ریخته است...علاوه بر خیلی چیزها این استرسهای همیشگی ام از زنگ خوردن تلفن که نکند خبر بدی در راه است...که نکند چیزی میخواهد بشود....این نگرانی ها..این گریه های یواشکی که بابایی نبیند ..غصه بخورد..اینها دارد از پا در می آوردم..

ببخش کمی طولانی شد..ولی خواستم برایت بنویسم....مامانی دعا کن...خیلی..خیلی....

مامان نوشت:امروز وقتی با عزیزجون کلی حرف زدی...وقتی گفت بیا روی پای من بشین..بعد دل سیر نگات کرد..گفت خدارا شکر بچه ات را دیدم...وقتی تو موهاشو نازی کردی...وقتی من یهو بغضم ترکید..تو خیلی باهوشی گلکم..من عاشقتم..

همسر نوشت:ممنونم که هر شب دم کرده گل کوهی درست می کنی...که خودت هم میخوری..همراهی میکنی فقط برای اینکه خوانده ای جایی آرامش بخش است تا من آرامش از دست رفته را بدست بیاورم..که کلی هوایم را داری...ممنون نازنین همسر..