مسواک زدن

سلام پرنیان عزیزم...

ساعت سه بامداد...

امشب خانه آقاجان بابایی بودیم..کلی ورجه وورجه کردی..خسته شدی...

امروز کل صوررتت را با رژ صورتی خط خطی کرده بودی..جای عکس گرفتن نبود!!سریع بدو کردم و با شامپو  بچه کل صورت و دستت را شستم...تو هم در کمل آرامش فقط نگاه میکردی به دست و پایت...

خداراشکر هفته پیش آخرین دندانهایت را در آوردی.....سری دندانهایت تکمیل شد....از پریشب دندانهایت را مسواک میکنم..  باهم مسواک میزنیم....از خمیردندان خوشت نمی آید....اول خودت مسواک میزنی مثلا!!....بعد مسواک به من میدهی و دهانت را باز میکنی...دندانهایت را کم و بیش مسواک میکنم...آخر بار هم آب میدهم که میخوری و عمل مسواک کردن دندانهایت تمام میشود...از خدا میخواهم دندانهایت تا همیشه خوب و سالم بماند...

این چند روز همه اش به بیرون رفتن  و انتخاب لباس برای تو و من میگذرد...دوتا جشن عروسی در راه است و کلی لباس منتظر هست تا برای این مراسم ها و قبل و بعدشان خریده شود....تنها مشکل بزرگ این هست که تو در تمامی این بیرون رفتنها خواب هستی و حتی اگر به زور بیدارت کنیم بداخلاقی می کنی و نی توانیم چیزی تنپوش بدنت کنیم...در نتیجه همه را چشمی اندازه گیری میکنیم...لطفا نخواب مامانی..دوست دارم خودت همم بیدار باشی ...باشی در این خریدها...

مامان نوشت:ممنون که تو دوتا مهمونی افطار که دادیم...یکی طرف بابایی...یکی طرف مامانی...کلی دختر خوبی بودی...کلی میخواستی کمک کنی....حتی یه کاهو گذاشتم جلوت...با دست برگهاش را کندی....خرماها را باهم تو ظرف چیدیم....ریخت و پاشهایش به هیچ....ممنون که هوای مامان را داری...

همسر نوشت...میدانی ....بگذار برایت اعتراف کنم قبلترها ...ماه رمضان برای من فرق داشت...سخت نمیگرفتم برخودم...حتی اگر میگرفتم فقط حالت رژیمی داشت برایم....اما الان...کمی اعتقاداتم فرق کرده..هنوز برایم سخت هست هضم بعضی چیزها....ولی  این اولین سالی هست که تا سحر بیدار میمانم...دعای سحرش را گوش میدهم و منتظرم تا افطار شود....که هدیه های تو هرچند به قول خودت کوچک باشد برای خوشحالکردنم که انگار کار سختی انجام میدهم....که جایزه ام باشدهرچند به رویم نیاوری کلی پرانرژیترم می کند.....که من آن مانتوی خردلی...آن شال سبز و قرمز..آن لباس مجلسی..آن...همه را دوست دارم...ممنون همسرم