20 ماهگی هم تموم شد

سلام نفسم...خوبی عشق مامان..

اول از همه...ساعت 3:30 نیمه شب...تو نیم ساعت نیست که خوابیده ای ...آنهم به زور !!

یک عالمه در بالکن مانده ایم باهم...کلی ماشین ها را دیده ایم...همه عروسکهایت را در همان بالکن خوابانده ایم..آخر سر که دیدم حسابی

(ادامه نوشت دور وز بعد)

پرنیان خانومی مامان این روزها 13 و نیم کیلو هست.....یم سر و گردن بلندتر از هم سن و سالای اطرافش هست....با دکترش مجددا عکس گرفت و دکتر کلی ازش تعریف کرد....

این روزا ساعت 3 نیمه شب میخوابی....ساعت خوابت حسابی بد شده...روزها ساعت 12 بیدار میشی و تا آخر شب به بازی و احیانا گریه میگذره....دیگه واست کتابهات را نیخونم..چون انگار خسته شده باشی....دوست داری بشینم و برات حرف بزنم و تو با سر تایید کنی و بگی آده....نه...باشه...

دوباره با لگو ها و حلقه هات سرگرمی پیدا کرده ایم....جعبه هوشت را هم که باهاش قطار بازی میکنی....عاشق توپ هستی...با من و بابایی کلی توپ بازی میکنی اونم با توپ فوتبال..

البته زیاد با پا ضربه نمیزنی..همش خم میشی و با دست توپ را بلند میکنی ...یه جا دورتر پرتاب میکنی و بعد باهم بدویم تا تو بگیریش و پرتش کنی...پارک هم که بریم توپ فوتبالت همیشه باهامون هست...اونجا همیشه یه نینی هست مه بزرگتر از تو باشه و باهات بازی کنه..نباشه هم ..من و بابایی باهات بازی میکنیم و کلی سرحال میشی...

عاشق آب بازی هستی...روزی 7-8 بار به بهونه جیش های الکی میریم دستشویی...بعد شرتت که در اومد شلنگ آب دستت میگیری و کلی خودت و همه جارا خیس میکنی...

هرکی هم بره دستشویی مخصوصا بابایی...میخوای باهاش بری!!فکر میکنی آب بازی میشه اونجا!!

از حمام کردن اصلا بدت نمی یاد....کلی این حمام رفتنهای تو دنگ و فنگ داره..حلقه هات....وسیله آرایشی های پلاستیکیت....عروسکهای مخصوص حمام...همه زودتر از تو داخل حمام میروند..تو تا بخواهی آنها را بشوری منهم تورا میشورم..تا اینجایش خوب هست...به سرت که برسم.....شامپو و مالشش راهم مشکل نداری...آب ریختن روی سرت که برسد کلی گریه میکنی و به بغلم پناه می آوری....بعدهم درون حوله حمام بابایی قرار میگیری و میرویم بیرون....

این روزها حما های فوری هم زیادی داری...مثل پریروز که کرم ضد آفتاب مامانی را روی سرت خالی کرده بودی.....هرکاری کردن شسته نشد....فقط همان سرت را شامپو کردم و با شلنگ روی سرت گرفتم....کلا ماجراها داریم با این کارهای تو..

عاشق برنامه عمو پوررنگ هستی....دیگر به پنگول نگاه هم نمی کنی...هر روز باهم منتظر میشویم تا ساعت 6 شود بعد تو برنامه ات را ببینی و من کنارت دراز بکشم و کتاب بخوانم...این تنها ساعتی هست که تو میخکوب تی وی میشوی...

جدیاد خیلی جیغ میکشی...وقتی خوشحال باشی...گریه کنی....ناراحت باشی...البته با من نه..ولی برای بقیه زیاد میکشی...شاید چون من خنثی هستم در این موارد و بقیه واکنش نشان میدهند و تو برای جلب نظرشان شدید تر ای=کار را انجام میدهی...

کلی هم قهر کردن بلد شده ای....کار بدی که بکنی...اخم که بکنم به تو...لبهایت را جمع میکنی...بغض می کنی و بدون هیچ حرفی میروی به طرف اتاقت...سرت را روی راحتی های دم در قرار میدهی و آنقدر منتظر میمانی که صدایت کنم و بگویم بیاد بغلم پرنیان..بعد میخندی و بدو بدو میایی بغلم..دستهایت را درو گردنم میگذاری و صورتت را میچسبانی به لپم تا کلی بوس بوسیت کنم...

یک وقتهایی هم هست که شدت کار بدت زیاد هست..دعوایت که بکنم..گریه میکنی..آنهم خیلی سزناک همراه با جیغ....برای گریه هم که خودت را پرت میکنی روی قالی...بعد....شاید نیم ساعت هم بشود....وقتی نیایم طرفت....خودت گریه ات تمام میشود...میایی طرفم و باز دوست میشویم...راستش این روزها تاکیید کرده ام شدید به بابایی که موقع گریه و قهرهای تو ..نازت را نکشد....تربیتت را به من واکگذار کند...وگرنه که قبلا بابایی بغلت میکرد و توهم در بغل بابایی پنهان میشدی..ولی الان بابایی شده رابط من و تو...به تو میگوید حق با مامانی هست...بگو ببخشید..بعد تو یه ببخشید به زباد خودت میگویی....بابایی میگوید مامانی را بوس کن...تو میدوی بوس از راه دور میکنی و اینجوری باز همه چیز خوب میشود..

هنوز از گیر و گل بدت می اید...خیلی اوقات برای مهمانی که به سرت ..آنهم با کلی کار برای پرت کردن حواست ...گیر و گلی بزنم...درون آسانسور که قرار بگیریم..به آینه درون آسانسور که نگاه می کنی.....دست به سرت میگذاری و همان گیر و گل را می کنی و به من تحویل میدهی و کلی نقشه های من به فنا می رود..

از ماشین خیلی خوشت نمی آید....وقتهایی که بخواهیم برویم بیرون..کلی مکافات داریم با گریه های تو...تو می خواهی پیاده برویم و من که بخواهم سوارت کنم کلی دست و پا و گریه هست که انجام میدهی...

هرجای بدنت که درد بگیرد..اگر بخوری به زمین پایت باشد....دستت باشد...سرت بخورد به جایی......بگویی درد دارد...بوس که بکنم همان جا را ....دردت خوب میشود و یادت میرود......حتی اگر کسی دستت بگذارد که خوشت نیاید به محل مربوطه اشاره میکنی یوسش که بکنم سرحال میشوی...

خیلی کلمه ها را ادا میکنی.....جمله بندی میکنی....همه میگویند زبانت خیلی زود باز شده...خیلی کلمه ها را هم خوب و فصیح بیان میکنی...

ولی فعلا از تمرین کارتهایت خبری نیست چون خیلی استقبال نشان نمی دهی...

عاشق لباسهای جدید هستی.....خیلی خوب فرقشان را متوجه میشوی..حتی اگر بخواهم از تنت در بیاورمشان با گریه هم باشد  نمی گذاری....

یک چیز جالب که این روزها خیلی دوست دارم نفر حساب کردن توست..که از کیش به این طرف انجام شده...رستوران که برویم تو نفر شمرده میشوی..برایت پرس غذای جدا میگیریم ..حتی اگر همان موقع خیلی میلت نکشد ولی بریا بعدت میگذاریمش....در بستنی خوردنها و فالورده خوردنها نیز همینطور...عاشق فالوده شیرازی هستی مخصوصا فالوده انار محمد..یا فالوده وسط میدان امام که خوردنش کار هر شبمان شده است...

کلی با عمه س جور هستی....بعضی وقتها 5-6 ساعت پیشش می مانی و موقع برگرداندنت باز کلی گریه هست.....این روزها که به عمه س پیشنهاد داده ایم بیاید دخترمان  شود تا توهم خوشحال تر شوی!!

عاشق تخت دونفره من و بابایی هستی...شبها اصرار میکنی برویم برای خواب رویش...البته کلی این خوابهای تو جای گفتن دارد..از اینکه چندبار هی بلند یشوی و از بنجره بالکن را نگاه می کنی و عکسهای من و بابایی که همان جا هست را دست میکشی ...اینکه تا بخواهی بخوابی شونصدبار میگویی آب ....و تا به مرور دو لیوان بزرگ شربت خوری آب نخوری  نمی خوابی..اینکه هی غلت بخوری ..پایت را بزنی به پاهای بابایی و از خوبا بیدارش کنی..گوشهایش را بکشی...موهای من را نازی کنی....هی بگویی ماما و چشمهایم را کع باز کردم برای خودت حرف بزنی..که بگویم برایت شعربخوانم ..سرت را تکان بدهی که آره ..بعد هنوز نخوانده سرت را آنطرفتر  کنی و بخوابی...اینها همه را گفتم که بگویم هنوز عاشق تخت دونفره هستی...که روی زمین خوابت نمی ببرد ..که من هم عاشق این دلبستگی های تو هستم به چیزهای اطرافت...

کلی با میز آرایش اتقا مامانی حال میکنی...هر روز کل لاکهای من را با خودت اینور و آنور میکشی....آن اوایل اصرار داشتی باز کنم برایت ولی الان میدانی که فقط داشتنشان برایت کافیست...خیلی اوقات که میبینم صدایی ازتو بلند نمیشود...بیایم میبینم داری به سروی کرم و سایه چشمهای من نگاه میکنی...آنهم در حالتی که روی پنجه پا بلند شده ای و دو دستت را به لبه میز گرفته ای...تا صدای من را بشنوی..اشاره میکنی به بالای کمد لباسی...و من همه شان را همان بالا میگذارم تا خیال تو و خودم راحت شود..ولی فردا دوباره همین بازی هاست..

به کمک کردن هم زیاد علاقه داری..موقع ناهار و شام که بشود...هی دور من تاب میخوری و میخواهی که چیزی ببری..خانه عزیزجان هم برای افطاری جمعه شب کلی کمک کردی..خرما ها را بردی...قاشق و چنگالها را...بسته نان را..کلی هم تشویق شدی..

من فدای دختر کدبانوی خودم شود که این روزها حسابی کمک می کند..

زیاد شد دیگر...بس است بری نوشتن..

عاشقتم دخترم بوس...

مامان نوشت: میدانی دردناکترین تعریف دنیا چیست برایم..این که بگویند خودت زیباتر از دخترت هستی..انگار ته دلم بلرزد.....بعد....امروز وقتی آن خانم توی پارک...که دخترش همبازی الاکلنگت بود به تو اشاره کرد و گفت چقدر دخترتون شبیهتون هست....از دور داد میزنه مامان و دخترید...ته دلم غنج  زد از خوشحالی.....راستش اعتراف میکنم که دلم میگیرد از تعریفهای تلخ...که به نظرم تو زیباترین هستی در دنیا....آنهم برای من..

همسر نوشت:میدانم خیلی خسته ای این روزها...که تا افطار نیستی...ولی بعدش باری خوشحلای من ..که حوصله ام نرود..که خسته نشوم از اینهمه درخانه ماندن..هرشب باهم برویم گردش....پارک..خرید..پیاده روی....که این روزها نگذاری غذا درست کنم  که مبادا فشار بر روی باشم...میدانی من خیلی خوشحالم این روزها...ولی درر پس این خنده های هر روزه از با تو بودن....میترسم چیزی بیاید و همه خوشبختی من را باخود ببرد...ممنون همسرم برای بودن و حمایت کردنت