آسانسور

ُُسلام ووروجک مامان..

تازه خوابت برده..کلی شیطونی کردی..کلی کمک کردی...کلی هم ریخت و پاش..

دیشب یه صحنه بدی اتفاق افتاد که هنوز تو شوکم...

ااول از کار جدید این روزهات بگم تا برسیم به دیشب...

این روزها خودت روی انگشتای پا بلند میشی و دستگیره در را باز می کنی...تقریبا از 23 مرداد این کار را انجام میدی...اول بار کلی ذوق می کردیم..کلی هم بوس بوسی...تو هم خوشحالتر هی این کار را می کنی...منم از روی عادت همیشگی در خونه را همیشه قفل می کنم..

تا دیشب که خواستیم بریم بیرون....قفل در رو باز کردم....بعد نمیدونم چی شد...که رفتم توی  اتاق خواب تا کلید در اصلی خونه را بیارم واسه موقع برگشتن...تا رسیدم دیدم در بازه..تو داری میری توی اسانسور...در را قفل کردم که بیام توی اسانسور....طبقه 2 دکمه آسانسور را زد..وای وحشتناک بود..تو جیغ میزدی..من شوکه شدم که نکند جاییت لای در مونده که داری جیغ میزنی..فقط گفتم بابایی...بابایی از پله ها تندی دوید پایین..بعد دوباره آسانسور اومد بالا..هنوز نیومده بالا دوباره میرفتن پایین..توهم فقط جیغ میزدی...منم از روی شواهد قبلی فکر میکردم یه چیزی توی در گیر کرده که نمیذاره باز بشه و اونم دست تو هست..بابایی هم همش از پله ها میدوید بالا و پایین تا ببینه اسانسور کجا وایمیسته..بعد دوبار رفتن و اومدن..آخر روی 2 ایستاد و همسایه باهات اومد بالا و تورا که هق هق میکردی به من که بدنم داشت میلرزید داد..

راستش اون موقع نمی دونم باید گریه می کردم..شاد میبودم..بابایی و من دوتایی مردیم و زنده شدیم..خدارا شکر که به خیر گذشت...یادم باشه که هیچ وقت هیچوقت در خونه را باز نذارم یا حواسم به آسانسور باشه..مرسی خدا واسه اینکه دیشب  هوای من و بابایی و دخترمون را داشتی.....مرسی خداجون که خیلی این روزها هوای زندگیمون را داری.

کار جدید دیگه که یاد گرفته ای...4زانو نشستنته..من فدای تو بشم که آدم بزرگی...قبلا  خیلی نافرم می نشستی...دوزانو و خیلی بد..تا میگفتم پرنیان پاهاتو درست کن..پاهاتو صاف می کردی..ماهم کلی ذوق میکردیم و توهم با خوشحالی این کار را می کردی..الان تا میگم پرنیان پاهاتو درست کن سریع 4زانو میشی و پاها را توی هم قفل می کنی...خیلی اوقات هم همون اول 4زانو میشینی....

من عاشق اینم که روزا ساعت 5-6 سرمون را میذاریم روی بالشت  تو..سرهامون به هم می چسبه...بیسکوت یا نون قندی..یا شیرین عسل هم میاریم...دوتکه مساوی!!...بعد زل میزنیم به تلویزیون و کلی اون وسطا با آهنگاش پا میشیم می رقصیم...دوباره می خوابیم...حواسم هست که مرتب چشمت به پای من هست که چه حالتی گذاشتم توهم همون جوری پات را میزارم..پا روی پا بذارم همون کار را میکنی..پاهام را صاف دراز میکنم همون کار را میکنی...اینکه به پهلو بخوابم توه به پهلو می خوابی...به شکم بخوابم توهم..کلا کلی کیف میکنم از این حس های خوبی که هست بین ساعتهای فیلم دیدنمون...

بابا بهت یاد داره...میگی تراکدور....کامپوتر....داره سعی میکنه بهت قسطنطنیه را هم یاد بده ..توجمع وقتی اینا را میگی کلی می خندیم خودت هم شادی میشی...یا وقتایی که دارید فوتبال بازی میکنید و هی تراکدور تراکدور میگه(یه وقت فکر نکنی تیم شهرمون هست ها..نه عزیزم فقط تلفظش واسه تو آسونتره..والله!!)..پرشن تون را هم که حرفه ای و سریع میگی...فدای دختر نازم بشم..عاشقتم مامانی..

مامان نوشت:اینکه داری شیرین عسل می خوری..میگم به منم میدی..میگی آره....بعد میگم نمیخوام عزیزم نوش جونت..تو نصفش میکنی و به زور سهم منو !!هل میدی توی دهنم با اصرار..من اون انگشتای کوچولوت را بوسه بزنم هزار بار..بازم کمه..

همسر نوشت:میدانی همسر.....من تمامی تلاشت برای خوشحالتر کردنم را میبینم..میدانم....من نگرانیهای دیشبت را درک می کنم..من آن اشکهای یواشکی  موقع دویدنت از پله هاکه با پشت دست سریع پاک میکردی را دیدم..خواستم بدانی اگر حرفی نمیزنم دلیل بیخبریم نیست..فقط...عشق یعنی همین زنجیره محبت بین ما...ممنون بابت مهربانیها و بودنهای همیشگیت