دنیای صورتی دخترکم

سلام زیباترین مامان و بابا... امروز چهارشنبه است.....الان نزدیکهای ظهر می باشد..تو خوابیده ای.... میدانی دیشب چه کار خاصی انجام داده ای.. مثل همه کارهایی که برای اولین بار می کنی و بابایی داد میزند خانم بیا ببین...منم مثل همه وقتهایی که می ترسم نکند حادثه ای اتفاق افتاده باشد...البته جدیدا به این خبردادنها عادت کرده ام...میدوم با خوشحالی تا کار جدیدت را ببینم... اصلا از آن اول... بابایی مرتب می گفت مامانی نگاه کن..پرنبان بلند میشود...بعد من باورم نمیشد..آخر در ذهنم حک شده که تو تا 1 سال و دو ماهگی جا داری برای راه رفتن!!بعد..اصلا خیال زودتر انجام  دادنش هم به فکرم نمی رسد... تا دیروز که بابایی دراز کشیده بود و درس می خواند.....

       سلام پرنیانم...قشنگترینم....نازدار خانم مامان.. دوست دارم این خوابهای هنگام غروبت را که فقط یک ساعت است ولی کلی شارژ و خنده و بازی و سرحالی ست بعد از بیدار شدنت.. الان هم خوابیده ای...دقیقا ٤٠ دقیقه است...طبق معمول خوابهای این وقتیت....اول کمی غر زدی....میمی خوردی و بعد کم کم چشمان قشنگت بسته شد.... هی دخترک یک سال و ٣ روزه من..دوستت دارم.. آن هنگام که با انگشتان پایت بازی  کنم شعر معروف قدیمی را برایشان می خوانم( این گفت بریم دزدی..این گفت چی چی بدزدیم...این گفت تشت طلا...این گفت جواب خدا...این گفت من من کله گنده..) به آخرش که می رسه...انگشت شصتت را که می کشم...صدایم را که کلفت می کنم و ...

                        این پست  ثبت موقت بود....با آنکه چیز خاصی نداشت.....ولی بالاخره الان دائمی شد... سلام شاهزاده خانوم من... دخترک عزیزم تولد یک سالگیت مبارک..ممنون که به این دنیا آمدی و با آمدنت  تمام خوشیهای زندگیمان را پر رنگتر کردی... پرنیان من...امروز بارها و بارها به ساعت..به تو..به  پارسال..همین روز....اندیشه کردم... بعد دیدم...تو فرشته ی زمینی من....بهترین هدیه ی آن روزها بوده ای برای من.... این را الان درک می کنم..الان که تو هستی..که ما داریمت.. خدا را شکر میکنم....خدا را شکر می کنیم برای بودنت.... نازنینم..امروزتولد یک سالگیت است.....

سلام پرنیانم...خوب و خوش هستی این روزها... از خدا می خواهم برایت  این روزهای خوب را تا همیشه... این روزها هرچقدر به  تولد یکسالگیت نزدیکتر میشویم انگار تو بزرگتر شده باشی...بزرگتر رفتار کنی ... شاید هم من اینجور حس میکنم...حس مادری.... این روزها کلمه آقاجونی از زبانت نمی افتد ...اول از آقاجی شروع شد ..تا اینکه بالاخره تلفظش امروز   درست شد...شد آقاجونی... این روزها خودت سوار ماشین شارژیت میشوی..آنهم وقتهایی که من نخواهم  بنشانمت روی صندلی ماشین قرمز رنگت...طریقه نشستنت را عکس گرفته ام..ولی مینویسم برای بعدها که این لحظات در ذهنم بیرنگ شد ...یادمان بیاید این چیزها برایت... اول چهار دست و پا به کنارش میروی....

سلام پرنیان خانومی مامان...خوبی خانوم... میدانی فردا قرار است چه اتفاقی بیفتد امروز ٣ آبان هست....فردا روز عرفه ست....به قمری که بخواهیم حساب کنیم تو فردا متولد خواهی شد...یک ساله خواهی شد...بزرگتر خواهی شد... راست راستش من هیچ از این تاریخ های قمری و شمسی سر در نمی اورم..خیلی هم خودم را درگیر نمی کنم....ولی در مورد تو فرق می کند...نه اینکه بنشینم حساب کنم تا ببینم تولد قمریت کی خواهد بود...نه.. تو پانزدهم آبان...روز عرفه به دنیا آمدی....ساعت ١٠ شب.... فردا روز عرفه است...پس تو به عبارتی یکساله خواهی شد....١٢ روز دیگر ه م ١٥ آبان است و تو باز یک ساله خواهی شد... امسال و همه سالهایی که یکی یادم بیندازد یا از جایی بشنوم عرفه است فق...

سلام عزیزکم... سلام دخترک قشنگم که این شبها ساعت 12 نشده می خوابی و صبح ها 6:30 نشده بالای سر من بیداری.. سلام خوشگلکم که شیرین تر از همیشه برای خود  میروی و روزها را پشت سر می گذاری.. عزیزکم میدانی.... گفته بودم برایت که من این روزها عاشق پاییزم؟!!...باران را دوست دارم؟!!...و اولین باران های پاییزی برایم مقدسند؟!!.. گفته بودم برایت علتش را...گفته بودم  که پارسال  روز تولدت..اولین باران پاییزی آمد.. خب....از دیروز ماه تو شروع شده است...آبان.... از دیروز تو داری به روز شمار تولدت نزدیک میشوی....باران می بارد.. بزرگتر میشوی....باز باران می بارد...و بازدل من میرود... هی دخترکم.....این روزها که دوباره لباسهای نازک ...

سلام دخترکم...خوبی مامان.... الان کنارم خوابیده ای......بعدیک حمام کردن نیم ساعته.... راستش میدانی..من این روزها حس مادری را دارم که تحمل کوچکتیرین ناراحتیت..گریه ات...سرحال نبودنت و اون چشمهای معصوم بیحالت را ندارد... راستش این سه روز یک جورایی خود  همیشگیت نبوده ای....تو..پرنیان ما..دخترک آرام من که همیشه می خندد.....که برای خودش بازی می کند و همراهی مامان و بابا را دوست دارد...که چهار دست و پا از هال به اتاق خواب و اتاق خودش میرود و مرتب عقب سرش را نگاه می کند...بعد با اشاره و یک یا ی یلند مرا به طرف خودش می کشاند...این روزها آرامترین بچه هاست.....این چند روز نمیدانم کجایت درد می کند..ولی غر میزنی...گریه می کنی....حتی از ماشین ...