تولد قمری

سلام پرنیان خانومی مامان...خوبی خانوم...

میدانی فردا قرار است چه اتفاقی بیفتد

امروز ٣ آبان هست....فردا روز عرفه ست....به قمری که بخواهیم حساب کنیم تو فردا متولد خواهی شد...یک ساله خواهی شد...بزرگتر خواهی شد...

راست راستش من هیچ از این تاریخ های قمری و شمسی سر در نمی اورم..خیلی هم خودم را درگیر نمی کنم....ولی در مورد تو فرق می کند...نه اینکه بنشینم حساب کنم تا ببینم تولد قمریت کی خواهد بود...نه..

تو پانزدهم آبان...روز عرفه به دنیا آمدی....ساعت ١٠ شب....

فردا روز عرفه است...پس تو به عبارتی یکساله خواهی شد....١٢ روز دیگر ه م ١٥ آبان است و تو باز یک ساله خواهی شد...

امسال و همه سالهایی که یکی یادم بیندازد یا از جایی بشنوم عرفه است فقط یادتو می افتم و بزرگ شدنت...

همه اینها بهانه ای شد که پیشاپیش برایت بنویسم: دخترکم...امید زندگیم....خورشید خانه سه نفره مان...روشنی بخش زندگی مامان و بابا  تولدت مبارک...ممنون که آمدی و با آمدنت همه چیز را برایمان قشنگتر کردی حتی نوع رابطه و میزان عشق من و بابایی را به هم و به تو...

عزیزم هزاران هزار بار تولدت مبارک...

از کارهای جدید این روزهایت....کنترل تیوی را برمیداری و دکمه هایش را میزنی و این کانال اون کانال می کنی...

موبایل من را بر میداری و از انجا که میدانی اون دکمه وسط صفحه مال چیست هر چند ثانیه یک بار به رویش میزنی تا چراغش روشن شود و عکش خودت را ببینی....دمبال توپت هم که چهار دست و پا میروی و قلش میدهی....چند روزی هم هست که گارد فرار میگیری بعد آنقدر هی نرفته برمیگیردی و ما را نگاه می کنی که من و بابایی دمبالت می کنیم و تو با خنده دور میشوی تا ما بگیریمت...اینقدر این کار ادامه پیدا می کند تا اخر بار ما خسته بشویم و تو هم دیگر نروی....

خب دیگر بروم...تا تو خوابی کمی به کتابهای عقب افتاده برسم....

بوس بوس...