مراسم انار خورون

سلام دخترک نازم...

خوبی عزیز دل مامان..

میدانی من چقدر دوستت دارم..این هوااااااااااا:-))))

امروز کلا خانه بودیم.....ببخش میدانم حوصله ات حسابی سر رفته...البته من و بابایی نگذاشتیم زیاد اذیت شوی!!..ولی خب به لازم است کمی تغییر آب و هوا...امتحان فردای بابایی که تمام شوم قول داده است که تلافی این دو روز را برایمان در بیاورد..

امروز که همه اسباب بازیهای عروسکیت را ..مجبورمان کردی درون کالسکه ات بگذاریم..از قوریاغه و خرس عمجان و خرس صورتی و خرگوش زرد که خودم درست  کرده ام برایت و میکی موس که باز کار خودم است( داری مامان هنرمندت را)!!و کلی خرت و پرت دیگر...همه را توی همان فسقل جا روی هم تلمبار کردیم برایت...بعد تو با دستهای کوچولویت از جلو تکانشان میدادی و مرتب عقب جلو میبردی کالسکه را..و از این حرکات سریعش خوشت می آمد....کلی در همان حالت از تو و بچه ها و کالسکه ات عکس گرفتم..آنقدرر که بابایی دعوا کرد که بچه را کشتی:-)))

عاشق انار خوردن هم که هستی..این ویژگی ات به بابابیی رفته است..او هم عاشق انار  خوردن است...امروز هم کاسه انارهای دون شده را که روی زمین گذاشتیم..تو یورش بردی برای ریخت و پاش....البته اوایلش خیلی منظم هستی...فقط با قاشق انارها را هم میزنی!!...بعد که کم کم خسته شدی...همه را با همان قاشق به بیرون پرت میکنی و اینجاست که باز بین من و تو دعوا میشود:-)))

قربان آن انار خوردنت هم بشوم من...که اشاره میکنی به من تا بگذارم درون دهانت..شیوه کارمان هم این گونه است..که دانه دانه انارها را درون دهانت میگذارم...بعد تو می جویشان..آبشان را میگیری...بعد...من میگویم مامان هسته اش را بده بیرون...بعد..تو دخترک زرنگ من هسته اش را میدهی بیرون.....گاه گاهی هم یک دانه اش در میرود و قورت میدهی که آن هم ایراد ندارد..من فدای تو شوم باهوش خانوم من..

راستی میدانی...من بیشتر از دیروز دوستت دارم..بوس ...بوس...بوس...

مامان نوشت:میدانی چه حس خوبی دارم که بین تمام بازیهامان...یک دفعه صورتت را می آوری جلوی صورتم ...بعد یک تف مالی حسابی می کنی لپم را...میدانی چه حس خوبی دارم که موقع شیر خواستن خودت را می چسبانی به بدنم...و هی با دست یقه ام را میکشی و با لبهایت برایم حرفهای نامفهوم آرام میزنی

مامان نوشت:من عاشق اون سویی شرت زرشکی رنگت هستم..مخصوصا وقتی بابایی کلاهشو میکشه تا روی چشمهات.حالت بامزه ای میگیری که قابل وصف نیست..

همسر نوشت...ممنون که همیشه همیشه..انارها را دانه دانه می کنی....بعد..برای خوردنشان صدایمان می کنی...ممنون که با وجود درس و  امتحانت 3 ساعت بامن حرف زدی و خواستی از مشکلات و احساسات و نیازهایم برایت بگویم...ممنون که خواسته تواز من 3 چیز بود و خواسته و توقع  من 1003 چیز:-)) و تو از همان ساعتش تلاشت را برای رضایت بیشترم به کار گرفتی....ممنون که از فرم  جدید موهایم تعریف میکنی.....با اینکه خودم میدانم مدل دیروزهاست ولی تو چنان تعریف میکنی که یواشکی میروم تا خودم را در آینه اتاق ببینم..