ببخش مامانی را

سلام عزیزکم..خوبی بهترینم..( به قول بابایی البته بعد اون:-)))

یه ببخشید بهت بدهکارم دخملک...به اندازه تمام موهای سرت!!

به اندازه اون اشکهایی که از چشمای قشنگت اومد و سبب شد تا الان بغض داشته باشم و گریه کنم ...

واسه اینکه تو بچه ای ..من چرا بچه میشم..

الان که خوابیده ای اون جای سرت...دو دقیقه یه بار  بوسه و لبای منه که روش میزه و یه قطره اشک که تو با چکیدنش روی سرت تندی وضعیت سرتو عوض می کنی و منم از ترس بیدار شدنت خودمو عقب میکشم و باز چنددقیقه بعد همین بازی  شروع میشود..

راستش تو عادتی که پیدا کرده ای اینکه  موقع شیر خوردن..می می من را گاز میگیری اون هم حسابی....باورت میشود دندانهای الماسیت را که بر نوکش فشار میدهی..قرمز که میشود...خونی که میشود ...وقتی  دوباره به یقه ام چنگ بزنی برای شیر خوردن مجدد....یک آن با خودم فکر می کنم کدام س.ی.نه ام درد کمتری دارد بعد همان را دردهانت می گذارم..

چند روزی بود که تا این کار را می کردی دماغت را می گرفتم که ولش کنی ولی تو میخندیدی....بعد میگفتی بیب بیب....بعد دوباره بیشتر این کار را میکردی..برایت بازی شده بود...:-***

فدایت شوم ولی خب مامانی هم آدم است دیگر..

تا اینکه قرار شد هر موقع گاز گرفتی منم موهای سرت را بکشم تا ول کنی:-))))

چندبار اول خوب بود ....تا الان موقع خواب..من نمیدانستم چه شد..توگاز گرفتی...بعد من موهایت را کشیدم..نه چندان محکم...انگار توی حس خواب بودی...انگار برق گرفته باشدت...تندی نشستی....بعد گریه کردی...اشکهایت روان شد..خیلی..به خودم چسباندمت..

عروسک بنفشت(اسمش فرخ است) را برایت آوردم ....بغلش کردی..آرام شدی..بعد دوباره پروسه میمی خوردن و خوابیدن...

از آن موقع عذاب وجدان دارم شدید....حس میکنم تو بچه ای هرکاری کنی از بچگیست من چرا سربه سرت می گذارم...ببخش مامانی را..

به خدا قول میدهم دیگر موی سرت را نکشم....آشتیییییییییییییییییییی

فردا برایت عروسک جدیدی می خرم تا از وجدان درد خودم کم شود وگرنه تو که ماه ترین بچه ای هستی که زود همه چیز یادت میرود..

بوس...بوس...

مامان نوشت:امشب دستت را به مبل راحتی گرفتی......بلند شدی...بعد تا جلوی تیوی...جایی که فرخ کنار حلقه هوشت بود تاتا کردی و بعد طی کردن یک 12 متری نشستی روی زمین...این اولین بار بود که این همه طولانی تر ررفتی....فدایت شوم خانم..بزرگ شدی...بزرگ..

مامان نوشت:میدانی کباب دوست داری....این را از آن کبابی که نگذاشتی کوچکش کنم..همه اش را در دستت گرفتی و خودت با همان 8 دندان جلوییت تکه تکه اش کردی و نوش جانت شد  میتوان متوجه شد....فدایت شوم تو باید بخوری..قوی باشی و فقط شیطنت کنی..

مامان نوشت: هی دخترکم....من آن بوسهای یک دفعه  ای ات را دوست دارم....

همسر نوشت:امروز حالم خوب نبود..میدانم..پادرد..کمر درد..دل درد....ممنون که میدانی...که اینجور وقتها بیشتر از همیشه هوایم را داری...آب میوه....پسته....کباب....شیر...استراحت...لوس کردنهای همیشگی...ممنون بابت همه دوست داشتنها و کمکهای زیرپوستیت...