آقا خرسه

سلام پرنیانم...خوبی دخترکم...

اینجا هم که ما زندگی می کنیم همه چیز خوب هست..سرمای هوا چند روزیست کمتر شده است...از بارانهای زمستانی هنوز خبری نیست..زاینده رود آب ندارد و فکر کنم تا بزرگ شدن تو تبدیل به گاراژ ماشینها شود!!

این روزها خودت تنهایی همه جا را طی می کنی.....فقط نمیدانم آنهمه زور را از کجا آورده ای که خرگوش صورتی بزرگ را....بسته درسته مامی هایت را....لپ تاپ مشکی را به دستت می گیری....بعد ..نمی دانم در چه فکری هستی که تاتی تاتی کنان باهمراهی آنها هم می خواهی بروی....چند قدم که بروی با یکی از همین وسایل می افتی و آنوقت صدای جیغ های از ته حلقت هست که شنیده میشود..آنقدرکه بلند بشوی و دوباره ادامه ماجرا...ولی در کل کیف دارد این مثل ما بر روی دوپا رفتنت آنهم با آن قدفسقلی و هشتاد و یک سانتیت!(یعنی ممکنه تواین سه ماه که قدت را اندازه نگرفته ام سانتهای قدت بیشتر از یک شده باشد؟:-)))

جدیدا وابستگیت به من بیشتر شده است...دقت کرده ام می بینم از وقتی که تورا چندساعتی پیش بابایی گذاشته ام برای کلاس رفتن...انگار بترسی از اینکه در زمانهای دیگر تنهایت بگذارم..همه اش میچسبی به من..نه اینکه بغلت کنم ها..باید دورت باشم..راه که میروی انگشتم را بگیری که گم نشوم!!!..مخصوصا خانه بقیه. ..جدیدا که بیرون هم که برویم تو از بغل من تکان نمی خوری..باز شده ای کوالای مامان..

گفته بودم پریروز با بابایی برایت یک خرس خیلی بزرگ سفید با دوبنده قهوه ای خریدیم....فکر کن قدش هم قد من  است....کمی کوتاهتر شاید.....(این هم هدیه ای که قولش را داده بودم برایت....باور کن پولش را از حساب خودم دادم...:-)))

اسمش هست خرسی....جالبیش اینجاست چون زورت به بلند کردنش نمیرسد.....این چند روز کارت شده است اینکه....

تو جای فرخ بینوا  که بعد جدا کردن کله از بدنش با همان روش  جداکردن سر گلی بنده خدا...خرگوش صورتی رنگ را به عنوان بچه ات پذیرفته ای ...بعد...محکم با یک دستت در بغل گرفته همراهیش می کنی..بعد توقع داری من هم آن خرسی سفید را بغل کنم..دست هم را میگیریم و دوتایی همراه بچه هامان دور میز ناهار خوری و کل خانه را شنگولانه طی می کنیم:-)))

از کارهای بامزه دیگرت که اینروزها بیشتر شده است....عاشق موبایل و کل صدا بودنت هست....هرجا باشیم..خانه عزیزجان..مامانجان..خودمان....موبایل ها را دستت میگیری...هرچندتا هم که باشد چه بهتر..فقط باید از داخلش صدای آهنگی پخش شود....مهم نیست که غمگین باشد یا شاد.....بعد دو دستت را بالا میبری و میرقصی...من فدای تو و آن روحیه شادت بشوم که بالاخره این همه آهنگ گوش دادن برایت سرانجامش شدانجام یک کار مفید توسط تو

خبرهای این هفته اینکه...

جمعه با بابایی و مامانجان اینها رفتیم فروشگاه سیتی سنتر(همان که نزدیکی های مرق...ویلای آقاجان ساخته شده)

فکرش را بکن عزیزکم ٤ ساعت داخل انجا بودیم..تو از بس خوشحالی کردی کلی خرید انجام دادیم....از بس هم تشنه بودی همانجا برایت رانی باز کردیم و چون عاشق رانی پرتقال هستی کلی نوشیدی و انگار دوپینگ کرده باشی....فقط اینکه اولش از نشستن بر چرخها کلی خوشت آمد ولی خسته که شدی باز شدی کوالای مامان...فقط یادمان باشد از دفعه بعد ..از همان اول کلاه و پالتویت را در بیاورم..از بس که محیط گرم بود و کلافه ات کرده بود....سختی اش همان پوشیدن دوباره ات دم در خروجی هست که بالاخره یک جوری باهم کنار می آییم:-))

ف.ان.و.س را برای دومین بار تجربه کردی...بار اول خواب بودی ولی این دفعه کلی آتش سوزاندی ...کلی ورجه وورجه کردی در نهایت دوتا دوست پیدا کردی.... از غذاها فقط جوجه اش را دوست داشتی ...خورشت ماست و ماست موسیرش را هم همینطور..آخرهایش که همه چیز را قاطی کردی...

یک شب هم خانه عمو مصطفی(عموی بابایی) بودیم..برای اولین بار در عمر یک ساله ات خاویار خوردی...انگار دوست نداشته باشی با دستت بیرونش دادی...فسنجون خوردی که از طعم ملسش خوشت نیامد..ولی کلی با مرغهایش حال کرد ی و اگر ولت می کردم آن وسطها شیرجه میزدی...نکته مثبت این مهمانی ها این است که جدیدا میگذرای برایت پیشبند ببندم....باورت میشود اینقدر خوشحالم که توی مهمانی دختر دسته گل خودم بودی.....عمو مصطفی هم کلی دوستت دارد...

فقط باز هم کوالای مامان بودی و خودم هم ترجیح میدادم باهم باشیم..فکرش را بکن حس خانه خودمان بهت دست میداد ..آنوقت تنهایی راه می رفتی و آینه شمعدان یا وسایل عتیقه را میشکستی...فکرش هم بامزه است:-)))

خب دیگه شب گلت به خیر عزیزکم.....ببخش ولی این روزها خیلی خسته ام...تو روزها ساعت ١٠ بیدار میشوی...عصرها نمی خوابی....موقع گردش و بیرون رفتنها چرتت را میزنی.....بعد که خانه بیاییم باز سرحال میشوی و تا ساعت ٢ بیداری می کنی....تا ٢ ساعت بعدش من بیدارم و نت می آیم و کلی جمع و جور خانه و نت گردی و...راستش کمبود خواب دارم شدید....ولی همه اش می ارزد به آن خنده های صدادار تو...بوسسسسس...

مامان نوشت:میدانی چقدر خوشحال شدم وقتی دیدم دوتا دیگه از لباسات بهت می خوره...وقتی واسه مهمونی عمو مصطفی....لباس دامن قرمزه بهت خورد..واسه خونه عمه عفت هم که یکشنبه هست لباس دامن بنفشه برات آماده هست...آخه کارهاتو کرده بودیم که با بابایی بریم برای مهمونی برات لباس جدید بگیریم..کلی سرحال شدم که همه چیز آماده ست:-))

همسر نوشت:ممنونم واسه همه چیز....نمیدونم کدوم آدم بی ذوقی گفته که مردها همراه های خوبی نیستند واسه خرید..که فقط بلدند غربزنند.. راستش تا چندوقت پیش که عشق خرید طلا بودم تو همراه خوبی بودی حتی واسه هر روز نگاه کردن و انتخاب  و مقایسه کردنشون باهم..تا بالاخره حتی اسمش دلمو زد!!...الان دو هفته ست عشق خرید چیزای تزیینی و چینی شدم...باز هر روز این پاساژ اون پاساژ رفتن هست و یه چیز را صدبار با یه چیز دیگه مقایسه کردن..باز همون تکرار مکررات هاست البته به شکل دیگه ای.. .خواستم ممنون باشم که غر نمیزنی..استقبال می کنی..خودت پیشنهاد میدی...همراهی می کنی...ممنون عزیزم...ممنون...