، تا این لحظه: 15 سال و 6 روز سن داره

دنیای صورتی دخترکم

بیماری ویروسی

سلام پرنیانم.. ساعت ٣ نیمه شب....دم دمای چهارشنبه.... قبل از از تو نوشتن ..یک چیز بگویم نازنینم... میدانی....من خوشم نمی آید ویرایش کنم...نوشته ها را...دست خودم نیست ولی حسم عوض میشود موقع ویرایش...شابد برای همین است که  قبل از ثبت نوشته ها نمی خوانمشان... ولی اینکه قار قار کلاغ را برایت غار غار نوشته باشم ...اینکه تازه الان آنهم گذری چشمم به کلمه اش افتاده باشد...رنجم میدهد..باور کن بی نهایت مهم است برایم این درست نوشتن ها....فقط نمیدانم حواسم کجاست  این وقتها... چند روزیست  بیماری ویروسی گرفته ای عزیز من....اسهال و تب و بی اشتهایی شدید...فقظ شیر مرا میخوری...فکر کنم چشمت زدم از بس از خوراکت تعریف کردم این نخوردن...
1 خرداد 1392

این روزهای پرنیان

سلام پرنیانم... امروز پنجشنبه......ساعت سه نیمه شب..در واقع حوالی جمعه است.. تو بزرگترین اتفاق زندگی من و بابایی..... این روزها تخس!! شده ای...اول از دندانهایت بگویم.. تا یادم هست.. دندانهای آسیابت..آن پایینی ها....سمت چپ 10 فروردین..سمت راست 20 فروردین.. دندانهای بالایی....بعد آن 4 دندان پیش...ددان دیگیری در نیامده....با فاصله یک دندان...دندان بعدی که آسیابت هست در آمده....8 اردیبهشت راستی و 10 آسیاب سمت چپی..نوشتم که یادمان باشد.. که خدا را شکر برای دندان در آوردن اذیت نکردی خودت و من را....فقط ریتم غذایت تغییر می کرد و از چند روز قبلش شیر می خوردی... هر روز ساعت 5 پیاده  میرویم پارک..عاشق تاب هستی....بیشتر از تاب خانه...
27 ارديبهشت 1392

عزیزجان

سلام عسلکم.. فدای توبشوم مامانی که این روزها حسابی لاغر شده ای....نمیدانم کی آن دودندان نیش بالایی میخواهد در بیاید...هم از غذا افتاده ای...هم با خودت درگیری:-( نق میزنی....باز کوالای مامان شده ای خیلی زیاد شیر میخوری و ... فدای تو شوم...ایراد ندارد..تو خوب باش ...سالم باش ایراد ندارد..کاش آن دندانهای دخملی در بیاید... راستش این روزها حسابی خانه مان شلوغ است....همه چیز درهم و برهم است...من و تو هستم و بسته بندی وسایل...کمی نه...خیلی سخت  است... گلگی نمی کنم..غرهم نمی زنم..فقط شرح این روزهاست... ببخش که خیلی نمیرسم بازی کنم با تو...ببخش که کلافه شده ای از اینهمه شلوغی..که دل خودم هم برای آن نظم و تمیزی و سرجا بودن همه چیز تنگ ش...
23 اسفند 1391

اولین جدایی

  سلام پرنیانم.. خوبی عزیزکم... همین الان..تو کنار من به خواب ناز رفته ای...به روی شکم خوابیده ای...دستهایت برخلاف معمول خوابهایت که به دو طرف باز هست ..یکی بالا و دیگر پایین کنار بدنت قرار گرفته..و سرت  به طرف من متمایل گشته است....خوابیده ای..معصوم..آرام....چون فرشته.... امروز کلی خسته شده ای...بیشترین ساعت جدایی از من را آنهم به شادی گذرانده ای و میتوانم برایت با خوشحالی در اینجا ثبت کنم که..امروز یکشنبه..دخترکم از ساعت ٦ تا ١١ اصلا خودش و بقیه را اذیت نکرد...بازی کرد....خورد....حرف زد و دل همه را برد...اصلا بهانه بابایی و مامانیش را نگرفت و همه اینها خدا راشکر گفتن دارد امروز وقتی خانه مامانجان گذاشتمت..گرچه همه...
20 اسفند 1391

دندونهای نیش

پی نوشت:باور کن نمیدانم این همه غلط املایی داشتن و حرف کم نوشتن از کجایم آمده...راستش پستها را پابلیش نکرده میگذارم برایت..داغ داغ....ولی امشب که پست قبلی را دیدم فکر کنم باید تجدید نظر جدی کنم..حالم از این ریتم نوشتنم دگرگون شد..علاوه بر آن این پرشهای لپتاپ را هم باید جدی گرفت که وسط یک جمله  خط نشان را میبرد یک جای دیگر و کلی چیز قاطی میشود.... سلام شاهزاده خانم من... خوبی پرنیانم... خبر خبر....خبرای خوبببببببببببب.... دخترک عزیزم....امروز ١٢ اسفند شما صاحب اولین دندانهای نیش دهانت شدی..آنهم دوتا.....الان دیگر ١٠ دندانه هستی.. آدرس دقیق بخواهم بدهم...دو دندان نیش پایینی ات را در آوردی.. دخترکم چه زود داری بزرگ میشوی..خد...
12 اسفند 1391

خوددم...

سلام عروسکم.. خوبی گلکم.. فکر کنم خیلی وقت است برایت ننوشته ام.. شبها دو نشده میخوابی...خداراشکر که خوابت روال طبیعی پیدا کرده است صبح ها هم ١٠ نهایتش ١١ بیدار میشوی.... کلی از پیده روی خوشت می آید...علاوه بر عصرها که پیاده روی میکنیم دونفره...شبها با بابایی هم که بیر ون برویم دست و پا میزنی که از بغل بابایی خودت را بیندازی پایین...کلی ورجه وورجه میکنی.. جوجه وار راه میروی!! حتی آن چندثانیه توی خیابان که بابایی از ترس ماشینها بغلت کند باز کلی جیغ و گریه تورا همراه دارد... این روزها شیطنتت حسابی شده است... خورد و خوراکت هم که عاشق مزه کردن چیزهای جدید هستی....... ساعت ١١ که بیدار شوی تا ١ گذسنه نگهت میدارم...سرت را به ک...
11 اسفند 1391

اولین پیاده رویهای روزانه

سلام پرنیانم... امروز چهارشنبه.... خوبی عزیزکم.....الان که خوابی....تنفست منظم و شکر خدا همه چیز روبه راه هست.. این روزها کلی باهم پیاده روی میکنیم...برای همین شبها به نسیت زودتر می خوابی....یک و نیم نهایت بیداریت هست.....خیلی خسته میشوی..فکر کن خروپف هم میکنی:_))))) چند روزیست عصرها حدود ساعت ٤-٥ ......وقتی حس میکنم هر دو نیاز به یک تفریح مادر و دختری داریم:-)))کارهایت را میکنم...خوراکی و آب برایت برمیدارم....دست هم را میگیریم و از خانه تا پایین تر از پل هوایی میرویم....(برای بعدترها..نرسیده به خیابان کاخ) ...راستش این مسیر هر روزه..وقتهایی که تو نبودی ٥ دقیقه بیشتر طول نمی کشید..ولی فدای تو و اون تاتی کردنهایت بروم که نیم ساعت رفتن...
3 اسفند 1391