بدون عنوان

مامان نوشت:تو قشنگترین نگاه را برای من داری در آن کلاه و لباس بعد حمام

سلام دخترک ناز من....

ساعت 12:28 شب است و تو..این اولین باری ست که تو این موقع خوابیده ای..

راستش حس عجیبی دارم..فکر می کنم سرشب است الان...فکر می کنم چقدر زود خوابیده ای...فکر می کنم این از آن خوابهای یک ساعته ات است که بعدش چند ساعت بیداریست فقط زمانش کمی دیر شده...

اصلا همه این فکرها به کنار...با عادت شب زنده داریهای خودم که وجود تو دوباره تشدیدش کرده چه کنم...

هی عزیزکم....امروز بردیمت حمام....

من و تو و بابایی..

این پروسه حمام رفتنت هم کلی پیچیده است....هنوز بلد نیستم تنهایی ببرمت حمام...فکر می کنم کار شاقی ست....فکر یک دستی حمام کردنت و لیز بودن و لباس پوشاندن تنهاییت به وحشتم می اندازد...وقتهای حمام...اول من میروم حمام..... بعد وقتش که شد ...یعنی حدودا نیم ساعت بعد..... بابایی و تو می آیید حمام...تو بغل بابایی می نشینی ..بابایی مسئولیت سرگرم کردنت را برعهده دارد...من هم کم کم از پاهای کوچکت شروع می کنم به شستن....با شامپوی زرد و کیسه نرمت.....مرحله آخر هم شستن سرت هست که دوباره شسته می شود....در تمامی این مراحل بابایی حواسش هست که آب گرم مرتب به تمامی بدنت برسد که جایی از بدنت سرد نشود.....مرحله آخر هم کل بدنت میرود توی وان کوچکت....مینشینی در آب تمیز چند ثانیه...بعد بلندت می کنیم و حوله ی حمام هست  و لباسهای گرم و کلاه کیپ سر و غرغرهای تو....و و تند تند لباس پوشاندنت...سرما نخوردنت...موهای کمت را زیر کلاه قایم کردنت و هزار ریزه کاری دیگر مخصوص تو......

بعد هم من و تو بیرون می اییم و بابایی می ماند و و خودش...

میدانی این حمام بردنهای دوتایی را دوستدارم...حس مسئولیت میدهد به دونفرمان...

بعد انگار تو کنارمان که هستی...راحت تری..اذیت نمی کنی....راحت با شستن و آب کنار می آیی و بیشتر اوقات می خندی...

دخترکم این روزها بزرگتر شده ای...آرامتر رفتار می کنی...برای خودت در خانه سه نفره مان سرگرمی پیدا می کنی..حالا با هرچیزی میخواهد باشد..با انگشتهای پای بابایی!!...با صندل من....با رومیزی که گلش برجسته هست..با کنترل تیوی و تلفن....با دفتر و تکه ای دستمال کاغذی....با جورابهای خودت و گل سر من...

همه بازیهایت هم از نگاه کردن شروع می شود.. وسیله ها آرام توجهت را جلب می کنند..مورد علاقه ات که واقع شوندحتی اگر کلی دور باشی طرفشان می خزی.....بعد که بهشان رسیدی....بعد بلند کردن و کمی دست زدن مستقیم وارد دهان میکنیشان...این جور وقتها اگر وسایل بازی خودت باشند من و بابایی آرام نگاهت می کنیم..تو هم زیر چشمی هر از گاهی نگاهی می اندازی...ولی کافیست که یکی از وسایل ما باشد...بعد صدای من و بابایی ست و خنده های تو....و این کار بارها و بارها ادامه دارد در طول روز....فعلا که این روزها حسابی به تلویزیون و سیم رابط کنارش گیر داده ای و شیطنت می کنی...

پرنیان من...این روزها غذا خوردنت هم جور دیگری شده است...نمی دانم همه بچه ها این جور هستند یا تو فرق داری یا من حساسیت دارم....ولی حس می کنم جدیدا به شیر خودم بیشتر متمایلی تا غذاهای خودت...هرکاری هم که بکنم ...لیمو ترش اضافه کنم....ادویه بزنم...چند قاشق که خوردی دیگر نمی خوری...دهانت سفت میشود..سرت را به چپ و راست تکان میدهی و غر میزنی.....حتی فرنی هم نمی خوری...جدیدا برایت شکر هم میزنم ولی فقط چند قاشق اولش مورد علاقه ات هست بعد دوباره منم و تو و شیرهایی که دلت می خواهد....این روزها از زرده تخم مرغ آنقدر بدت می آید که برای من جای تعجب دارد...دو روز است که در سوپ و فرنی حلش می کنم و مثلا سرت را شیره می مالم که فقط دو قاشقش را بخوری.....البته بگویم که آب هندوانه و هویج جزو مورد علاقه هایت هست....میدانی...فکر کنم مایعات را ترجیح میدهی..جدیدا بیشتر اوقات غذای خودمان را به تو میدهم...اولش استقبال می کنی بعد میشود مثل بقیه چیزها....این فکر کردن در مورد خوردن و نخوردن تو و علاقمندی های غذایی تو هم معضل شده  جدیدا..

کاش این ذائقه غذاییت هم خوب شود تایکی دیگر از نگرانیهای من کمرنگتر شود...

مامان نوشت:دوستت دارم عزیزکم... امشب که زود خوابیده ای من انگاز چیزی گم کرده ام....

مامان نوشت:بردیمت سنجش بینایی...خدا را شکر یکی دیگر از کارهای مربوط به تو سپری شد...