روشن و خاموش کردن

سلام وروجک مامان..

خوبی مامانی...فدات شم که نبم ساعت نیست خوابیده ای و در این حالت خواب معصوم  تر شده ای....اصلا انگار نه انگار که تو همون وروجک خانوم مامان بوده ای که ظهر تا حالا کلی آتش سوزانده ای ...کلی همه خانه را  به هم ریختی و آخر سر با رژهای مامان خودت را گل گلی کردی:-)))

الان وضعبت خوابت تقریبا مدل خواب بابایی ست....به پهلو خوابیده ای و دو دستانت رو در هم جمع کرده ای.......فدای تو و اون دستان کوچیکت شوم من من  که تو بلدی توی هم قفلشان کنی..

عزیزکم میدانی امروز وقتی تک دستت آماده شد و صبح سه تایی  رفتیم و گرفتیم تو چقدر ذوق کردی..وقتی توی ماشین جعبه ش رو از دستت جدا نمی کردی و همون جا به دستت کردمش...وقتی هی مرتب دست کوچولوت رو می آوردی طرف من و منم دست و تک دست رو بوس می کردم و تو می خندیدی....

وقتی تا موقع خواب الانت...تا بابایی می گفت پرنیان النگوت کو..تندی دستت رو می آوردی بالا و نشان میدادی....دفعه آخر هم ، که تک دستت رفته بود بالای مچت..بعد تا بابایی این جمله را گفت دستت را آوردی بالا دیدی تک دست توش نیست..اون یکی دستت را آوردی بالا ...توی اون هم نبود..قربانت بروم که وقتی جایش را نشون دادم کلی خوشحالی کردی..

نازدار خانوم مامانی....من عاشق این کارهای تو ام..

اینکه از دسته ی این مبل روی اون یکی مبل میپری و کلی من را می ترسانی....بعد دوباره این کار رو با مبل بعدی می کنی..اینکه جدیدا تا میگویم پرنیان لامپ ها رو روشن کن...سریع یه نگاه به پریزها می کنی و بعد چهار دست و پایی میروی طرف مبلها..با کلی تقلا ازشون میروی بالا و بعدا همه را با اون انگشت کوچولوت میزنی پایین تا لوسترها و لامپها روشن شود.. و خاموش کردنشون هم که ....هرچقدر روی پاهات بلند شوی نمیتونی....

کار بامزه ای که دیشب برای اولین بار انجام دادی برای همین روشن کردن لامپهاست...ساعت 3 نیمه شب بود...من خسته بودم تو هم نمی خوابیدی...بعد خواستم زرنگی کنم......لامپ آشپزخانه را روشن و بقیه لامپها را خاموش کردم و تو را خواباندم تا هنگام شیر خوردن بخوابی..تو هم که عزیز منی..نیم ساعت در همان وضعیت ماندی...قربانت هم بشوم که از تاریکی نمی ترسی...خوب که خوردی ..انگار دوپینگ کرده باشی ..سرحال شدی و نشستی...بعد درهمان نور کم آشپزخانه..مسیر را پیدا کردی به طرف مبلها رفتی...لامپها روشن شد و بیداری تو تا 5 صبح با مرتب روشن کردن لامپ ها ادامه داشت..

از کارهای بامزه دیگرت ..اینکه با آهنگ های تیوی و عروسکهایت کلی خوشحالی می کنی و می خوانی...فکرش را بکن از صدای اذان هم خوشت می اِید....بعد ..وقتی اذان پخش میشود  تو هم همزمان شروع به خواندن می کنی و ریتم راهم رعایت می کنی و در هنگام سکوت فقط نگاه می کنی....

اینجور وقتها خوردنی تر میشوی..

یا وقتی که آهنگ شاد از پی ام سی گوش می دهیم...بعد ...من بلند میشوم..تو راهم بلند می کنم....دستهای کوچکت را در دستهایم می گیرم و تورا به این سو و آن سو می کشم...دستهایت را تتکان می دهم....دور خودت می چرخانمت...بغلت می کنم و باهم دور خودمان می رقصیم و دستت را در هوا رها می کنم  و تو در تمامی این موارد می خندی و خوشحالی می کنی...جالبتر اینکه ....بعد از تمام شدن آهنگ دراز میکشی روی زمین تا خستگی یک رقص دو نفره را از تن بیرون کنی:-)))

راستی پرنیانم....چرا تو استعداد زیادی در خراب کردن عروسکها و وسایلت داری.....:-)))از بوقت بگیر تا...

راستی حرف بوق شد بگذار از کار جدید امروز عصرت بگویم...تو یک بوقی داری که شبیه شیپور است البته  در سایزخیلی کوچکتر...بعد...تو همیشه اول آن را در دهان خودت می گذاشتی...هرچه می کردی صدایی بلند نمی شد...به همان کمی تف مالی کردنش رضایت می دادی...بعد...اصرار می کردی و بالاخره آن را به بقیه می دادی که برایت بوقش را بزنند و تو خوشحالیش را کنی..این پروسه هم تا وقتی که خسته شوی ادامه داشت....

تا امروز عصر..من و تو و بابایی....تو رو به رویمان با وسایل بازیت سرگرم بودی...طبق معمول بوق را به دهان بردی....با خودم گفتم الان هست که اشاره کند بگیر و ..بعد نمیدانم از کجا متوجه شده بودی که باید در این بوق فوت کنی و...تو بالاخره راز را کشف کرده بودی..

صدای کوچکی از بوق بلند شد...بعد خوشحالی ما بود و ذوق خودت و بالا و پایین  شدنت....از آن به بعد هی مرتب در دهان خودت می گذاشتی و بوق های کوچکی می زدثی ..ما هم ذوق می کر دیم و تو بیشتر به این کار تشویق می شدی...از آن وقت تا بوقت را میگیرم تا مثلا برایت بزنم...سریع می گیری و درون دهان خودت می گذاری...من فدای تو بشوم که هنوز در کف این کارت هستم..

خبر خوب دیگر اینکه...این روزها اصلا اصلا با کسی غریبی نمی کنی....یعنی آن ده دقیقه اول..هرجا هم که باشیم...از بغل من پایین نمی آیی..کوالا میشوی و بد اخلاق..ولی کم کم به راه می آیی و برای خودت دخترک تخس و و شیرینی میشوی که من آرزویش را داشتم....با همه بازی می کنی و کلی حرفهای نامفهوم دنباله دار میزنی...مثل دیروز که خانه عزیز جان دنبال بچه ها چهار دست و پا می رفتی و از بازی آنها جیغ خوشحالی میکزدی..مرتب بالا و پایین میشدی...دستهای خودت را به زمین میزدی و هی خودت را قاطی بازی و خنده شان می کردی .....آنقدر که همه از جیغ و کارها و خنده های تو خنده مان گرفته بود...

پرنیانم چقدر طولانی شد این پست..ولی دلم نیامد ننویسم..گرچه کلی حرف مانده برای از تو و کارهای تو گفتن...از غذا خوردنت....لباس پوشیدنت....کلاغ پر و اتل متل بازی کردنت...کتاب خوب پاره کردنت و کلی چیزهای دیگر..ولی فعلا با اجازه بروم..که دیگر ساعت 4:20 صبح است و مجالی نیست برای بیشتر بیدار بودن..

دوستت دارم دخترکم....شبت خوش و خواب هایت پر آرامش..

مامان نوشت:این چند روز که برایت ننوشتم ..داشتم شال و کلاهی که بعد 3 بار شکافتن یاد گرفتم را برایت می بافتم...که بالاخره تمام شد... این روزها تو در آن شال و کلاه بنفش، زیباترین دختر زمستانی پوش هستی برای من...

مامان نوشت:راستی  چه حسی دارد این سواری بر پشت بابایی...که با بغل مامانیت هم عوضش نمی کنی:-))