بدون عنوان

سلام  سفید برفی مامان....

خوبی دخملکم...

ببخش بابت تاخیر چند روزه..

راستش را بخواهی این چند روز افتاده ام روی دور درس خواندن..شبها ساعت ٢ یا ٢:٣٠ که بخوابی تازه مینشینم و تا ٤ آمار ریاضی می خوانم و نت برداری میکنم و همه آن چیزهای فراموش شده را باز خوانی می کنم...

ببخش بهانه این روزهایم را....

دیشب دومین یلدای زندگی تو بود دخترکم...همچنین تولد نیایش دایی جان..

همه گی انجا دعوت بودیم....از ساعت ٦ عصر...من و تو و بابایی هم بودیم...

میدانی....

قبل هرتعریف از جشن و کارهای تو... باید بگویم....میدانی همیشه از چه چیز دختر داشتن بیشتر از همه خوشم می آمد...از لاک زدن دستش....برس کشیدن مویش...دامن کوتاه پوشاندن و باهم رقصیدنش و خریدهای دخترانه کردنش...

دیروز تقریبا بیشتر آرزوهای درونیم برآورده شد....لاک قرمزت که زدم....رنگ لاکهایمان یکی بود:-)))...موهایت را که برس زدم و گیر سپیدت را به سمت چپ موهایت سفت کردم....لباس دامن ی سبزت را پوشاندم و لباس عروست را برای تعویض درون کیفت قرار دادم....جورابهای صورتی توریت را که پایت کردم...

وای تو خوردنیترین دختر دنیا بودی برای من..

میدانی عزیزکم...توی جشن خوشحالترین دختر بودی..انگار تولد تو باشه...بابایی کلی رقصوندت....کلی خندیدی...کلی وقتی میرقصیدی دستاتا تکون میدادیمو و منم برات سوتای پشت سرهم زمیدم و تو از ته دل می خندیدی....

کلاه تولد سبز هم از خونه برات برداشتیم و کلی با تزیینات و کیک نیایش هم  عکس گرفتی:-)))

میدانی عزیزکم..

اولیت عکس دونفره تو و دختر داییت برمیگرده به روز اول به دنیا اومدن نیایش...که تو چهل روزت بود و اون یه روزه..دومین عکس هم دیشب بود با کلی بچه های دایی ها و خاله ها...

قربانت بروم که عاشق شلوغی و جشن و شادی هستی..که برای خودت میرقصی و دست میزنی و میگویی دسی دسی...

که از کلاه تولد بدت می آمد و تا آخر ..باهم سر این گذاشتن و نذاشتن کشمکش مادر دختری داشتیم:-))

که کباب خوردی....کیک تولد خوردی.....نارنگی شیرین خوردی....و کلی هم آن وسطها پلو ریختی  و نوشابه ریختی و آتش سوزاندی..

که موقع شروع تولد.... گذاشتی لباس عروست را تنت کنم و با بابایی کلی آن وسطها تاب می خوردی..که روی دستهای بابایی  میخواستی تزیینات را بکنی و دستهایت را مرتب به هوا می بردی...

که بلند بلند برای خودت آواز میخواندی و با کسی غریبی نمی کردی...

در کل کلی خانومی کردی....

ساعت ١١....

تمام شدن جشن  تولد و رفتن ما به خانه مامان بابایی...رکورد زدن تو ...از ١٢ ظهر تا ٣:٣٠ شب بیدار بودنت....خوردن هندوانه و انار شب یلدا و کلی با آقاجان بازی کردنت......کلی رقص و آتش سوزاند ن و لالایی بعدش...

  مامان نوشت:جوراب توری و ساق شلواری  و یه لباس آستین دار  واسه زیر لباس عروس..دخترکم آخه تقصیر من چیه همیشه بیشتر تولدای فامیلی توی زمستونه....

مامان نوشت:چقدر دوست دارم این موقع خوابهای شبانه ات را..که سرت را به روی بازویم قرار میدهم..برایت شعر آقا خرگوشه..عروسک قشنگ من و چندتا شعر دیگر میخوانم...تو  تا آخر گوش میدهی...آرامِ ِ آرام..بعد دوباره بلند میشوی کمی شیطنت میکنی و باز این روند ادامه پیدا میکند تا هنگام خواب...

مامان نوشت:من  عاشق تو هستم دخترکم...مخصوصا که از دیشب تا الان ..مرتب دستانت را دروت بدن آن قورباغه سبز رنگ میکنی و باهایش عروسک باز ی میکنی.

همسر نوشت: ممنون که امروز عصر وقتی هر دو خوابمان می آمد..گقتی من با پرنیان بازی میکنم تو بخواب و نگران نباش.....ممنون که وقتی غر میزد  و لثه اش درد می کرد با بازی سرگرمش ساختی و نگذاشتی اذیت شوم..

ممنون که شبها یک ساعت دیرتر از معمول می خوابی و اترژی می گذاری تا دخترک حسابی بازی کند و آتش بسوزاند و بعد خسته و خواب آلوده اش را تحویل من میدهی...

خواستم بگویم من همه را درک می کنم..ممنون بهترین بابای دنیا..