بازی با ساک حمل بچه گیات!!

سلام پرنیانم..

خوبی دختر مامان..

طبق معمول نیمه شب است..تو خوابی...بینی هایت کیپ شده و با قطره بتامتازون برایت راه نفس کشیدن اسانتر شده است..نمیدانم چرا این آبریزش بینی ، تمام نشده دویاره شروع میشود...انگار نه انگار که من تورا این روزها موقع بیرون رفتن حسابی می پوشانم....انگار نه انگار که مراقب خوراکت...گرمای بدنت...مناسب بودن لباسهایت...دمای هوای خانه و ....باشم...

ولی من باز هم مراقبت هستم...نمیگذارم این آبریزش بینی کش پیدا کند..

میدانی عزیزکم....این روزها ساک حمل نوزادیت را دوباره به کنار وسایل بازیت منتقل کرده ایم.....راستش میدانی..

این ساک حمل شده تاب تو .... وسیله تفریح و خنده و سرگرمی تو...من و بابایی هم با تکان دادن دسته اش و خنده های تو کلی کیف می کنیم..

آخر میدانی...تو موقع نوزادی از این ساک استفاده نکردی..یعنی نه اینکه نخواهم....ماه اول و دوم که میترسیدم..چون میترسیدم کوچک باشی و شیب داخل ساک حمل به کمرت آسیب بزند..ماه سوم هم که چنان قدی کشیدی و ماشالله چنان به یکباره بزرگتر شدی که ساک جمل جوابگوی تو نبود..در نتیجه آن ساک شده وسیله ای تزیینی و رفت به گوشه اتاقو کنار بقیه وسایل تزیینی دیگرت...

تا چند روز پیش که...

تو غر میزدی.....بابایی می خواست آرامت کند....ساک حمل آورده شد به داخل سالن...تودرونش گذاشته شده....برایت حسابی کوچک شده بود...پاهایت از لبه اش آویزان بود...خودت را درونش جمع کردی..پاهایت را درون شکمت آوردی..بابایی تکانت میداد..کیف کردی..آرام شدی...سرحال شدی..

حال این شده یک بازی بین تو و بابایی و اگر بابایی نباشد من...وقتهای غر و کسل بودن این تابخوردن به وجدت می آود..

امشب هم که رکورد زدی.....بعد از اینکه خسته شدی از درون ساک حمل دراز کش بودن....قورباغه  سبزت را درونش گذاشتی..تکانش میدادی..برایش زمزمه میکردی حرفهایی نامفهوم را...شاید یک لالایی خاص را!!..کاری که ما با تو میکنیم..تو با آن بچه های دیگرت!می کنی......

از کارهای دیگرت  ..اینکه....من بگم گاوه میگه....بعد با صدای کلفت کرده و به حالت کشیده می گویی ماااااا!!...فدایت شم فسقل خانوم من..

آب هم که بخواهی میگویی آپی..آپی.......آن اوایل فکر میکردم نکند باز هم ادای آپچی! کردن من را در می آوری ولی بعد دیدم تفاوت هایی ست بین آن آپی عطسه و این آپی آب خواستنت..که آن آپی اولی غلیظ  است و همراه با تکان دادن سر و خنده بعدش...این آپی دومی کلمه ای زیر لبی و آرام است که..

راستی امروز خانه خاله زیبا بودیم...خاله زیبا را بعدترها خواهی شناخت...دوست مامانی است...کلی آتش سوزاندی....کلی عروسکهایش را ولو کردی بر روی زمین..کار بامزه ای که میکردی اینکه عروسکها را بعد جمع کردن درون کیف من میگذاشتی و و سراغ عروسک بعدی میرفتی و باز میخواستی به زور هلش دهی درون کیف من....انگار بخواهی باخودت بیاوریشان خانه و بدانی که مال تو نیست..من فدایت شوم که باید بعدترها کلی چیز در مورد این باید و نبایدها یادت بدهم..فعلاکه کوچولوی مامان هستی و این کارها و جمع کردنها  میشود یک جور شیرین کاری مخصوص سن تو...

هی دخترکم...روز به روز...ساعت به ساعت که می گذرد من حس مادر بودن را بیشتر درک میکنم....جدیدا میدانم عزیزجان هم چقدر مرا دوست میدارد..همچنانکه  من تورا....

بوس....شب قشنگت خوش..خوابهایت پر رویا...

مامان نوشت:چه حسی داره خوردن یه نون خامه ای بمبی..اونم به تنهایی...شما امروز برای اولین بار نون خامه ای بمبی خوردی و تا تهش را در آوردی.....این هوسی بود که تا مدتها برایت تکرار نخواهد شد:-))))

مامان نوشت:من نگران ان غذا نخوردنت هستم...کاش گلودردی  اگر هست خوب شود..اشتهای تو برگردد..و باز جوجه و کباب بشود جزو فیوریتت..

همسر نوشت..ممنون که  بعد از امتحان...با تمام خستگیهایت... از خوابت زدی...یک ساعت رانندگی کردی...شیرینی خریدی.....خانه دوستم را پیدا کردی.....ترافیک سخت را تحمل کردی و هیچ نگفتی.....ممنون که میخواهی با این کارها دوست داشتنم را به رخم بکشی......من میدانم..باور کن.....شاید گفتنش برایم کمی سخت باشد ولی همه را میدانم ..درک می کنم..