با تاخیر

مامان نوشت:

این نوشته های مشکی مال ٥ فروردینه...یعنی خیلی وقت پیش ولی فوت مامان بزرگ سبب شد یه چیزایی نوشته نشه...یه چیزایی هم با تاخیر ثبت بشه...

مامانی تو هیچ وقت مامان بزرگ منو ندیدی....چون همیشه قرار بود یه روز بعدی که مامان بزرگ بهتر باشه و حوصله داشته باشه تو را ببینه...تو دختر ٥ ماهه من هیچ وقت اونو ندیدی...و اون رفت...مامانی  این روزا وقتی تو خونه یادش می افتم فقط تویی که با خنده هات منو از فکر کردن به یه چیزایی باز میداری.....

سلام پرنیانم...

بهتر شده ای دخترکم؟

قربونت برم مامانی که اینقدر معصومی..اینقدر آرومی...حتی با اینکه یه مدته اسهال و استفراغ داشته ای.....حتی وقتی بالا میاری گریه نمی کنی....میدونی مامان...فکر کنم خودت هم توی شوک میری که یعنی اینا چیه که یهو از دهنت بالا میاد...

قربونت برم اینقدر منو ترسوندی که بابایی رو از خواب کشیدیم بالا و بردیمت دکتر....

دکتر وقتی دیدت گفت که ممکنه ویروس گرفته باشی...کلی من غصه م شد....هرچی بالا می آوردی من فقط بلد بودم گریه کنم...فکر کنم این تنها کار دنیاست که من درباره ی تو خوب بلدم...

اما الان بهتری....فقط ٢ روز همه این ماجراها ادامه داششت و الان تو بهتر شده ای...خدا را شکر که تو ویروس نداشتی...وگرنه من چکار می کردم با سرمی که باید توی دست تو میرفت و بیمارستان و بستری شدن و ...

خدا را یه دنیا شکر دخترکم.....چون اگه باید بستری میشدی  اووقت من دست تنها چیکار میکردم..اخه میدونی چیه......الان تو عیده عزیز جون هم مهمون داره کلی....هم دایی جون از تهران اومده خونشون..هم مامان عزیز جون مریضه و عزیزجون وقت و بی وقت باید بره سرش....دوتا خاله جونها هم که میخواند نی نی بیارند..وای مامان اون وقت من باید از تنهایی و بی کسی می میردم..

خدا را شکر که خدا جون دخمل گلی معصوم منو کلی دوست داره.....

خدا را صدهزار بار شکر...

مرسی خدا به خاطر تمام هواداریهات...

هی دخترکم راستیییییییییییییییییییییییییییییییییییی...

تو الان دقیقا ٤ ماه و بیست و پنج روزته....

از دیشی شروع کرده ای مرتب دمر میشی.....

میدونی این اتفاق کی افتاد..

ساعت دوازده شی.....اخه شما تازه گی ها عادت داری تا ساعت پنج صبح بیدار میمونی.....ساعت دوازده شب واسه تو سرشبه ...واسه من و بابایی هم همینطور.....

من داشتم شلوارهاتو جمع می کردم....بابایی کنار تو دراز کشیده بود و داشت تیوی میدی...

یهو دیدیم شما غلط خوردی و مثه موشهای سفید کوچولو برگشتی رو دستات...

اینقدر ذوق کردیم که خودت هم ذوق کردی و بعد انگار تشویق بشی دوباره و سه باره همین کار رو کردی ...ما هم هر دفعه ذوق می کردیم....اخه میدونی چیه...

خاله جون یه جایی خونده که باید واسه هرکار بچه کلی ذوق کنی که تشویق بشه...منم رو عادت ذوق کردنای این چند وقته کلی ذوق می کنم و انگار این کار اثر داده.....

امروز صبح هم کلی دَمَر شدی......بماند که چون هنوز یکم مریضی با هر دمر شدن یکم بالا میاری و من از ترس تندی برمیگردونمت ...

ولی قربون قدت بره مامانی که اینقدر زود داری بزرگ میشی....

دخترک من تو بزرگ شده ای ها..

شاید لوس باشه ولی...با کلی ذوق و شادی میخوام بگم دخملکم دَمَرو شدنت هزاران بار مبارک باید....

مامان نوشت:دکتر قت رو گرفت...تو دیگه هفتاد و هشت سانتی من هستی....