بدون عنوان
بدون عنوان 
سلام پرنیان مامان...
خوبی دخترک ٥ ماهه من...
همش بهانه ایست که بگویم با کی تاخیر...یعنی دو روز....تولد یک ماه بزرگ تر شدنت مبارک...
یک ماه بزرگ تر شدن یعنی خیلی.....یعنی ٣٠ روز پر از هیجان...هیجان تو و و شیرین کاریهای جدیدت..
تو بزرگ شده ای...آنقدر بزرگ که دیگر روزها موقع بیرون رفتن نمی خوابی...که وقتی بازار هنر میرویم تو هم همپای ما مغازه ها و ویترین های پر زرق و برق را نگاه میکنی و تنها غری که میزنی همان کلاه و سرکشی ست که به دورت می پیچم و تو با دست و پا زدن می خواهی بازشان کنی..
دخترکم امروز تمام عیدی های اولین سال زندگیت را برایت طلا خریدیم.....یک النگوی کوچک بامزه..
بامزگیش به خاطر کوچک بودنش هست...البته کمی بزرگ هست چون شماره ٢ را برایت خریدیم....فکر کنم تا چندماه دیگر اگر کوچک نشود اندازه دستت خواهد شد...
خوش به حالت شده است مامانی من....چون بابایی امسال حسابی هوایت را داشته است...من رو هم که حسابی شرمنده....برای تولدت که لاتین اسمت رو گرفت..اون جدا از هدیه ای بود که به مناسبت تولد شما برای من خرید..که خرید انهم ماجرایی دارد...تقریبا ٢ هفته تمام بازار هنر رو گشتیم تا بالاخره تک دست مورد نظر رو پسندیدم.....خلاصه آنکه الان برای عید هم بند همان اسمت رو خرید...با تمام پول های عیدو پولی که خودش گذاشت هم النگویت رو...
فکر کنم اگر بخواهیم دست بند و گوشواره هایی رو هم که مامان جون و عزیز جون به وقت تولد برایت اوردند در نظر بگیریم آنوقت خوش خوشانت میشود....
راستی دست بابایی درد نکند...نمیدانی چقدر دوستت دارد..آنقدر که به خاطرسلامتی و بوس نکردن و بالا و پایین نکردن و عکس با فلش نگرفتن و قلقلک نکردن زیاد و هزار چیز دیگر که همه مربوط به توست حاضر هست حتی با من و بقیه هم بحث کند....ولی در آخر برای اینکه یه وقت شیر بد نخوری.......مریض نشوی ....با من مهربان میشود...باهمه مهربان میشود تا من بخندم..خوشحال باشم...به قول خودش شیرم تلخ نشود و توهم سرحال شوی...
شاید همه اینها به نظر تو ساده باشد...ولی تمام این چیزهای کوچک پروسه ای ست پیچیده که من قدرش را میدانم...قدر بابایی و تو را هم نیز....
دخترک دلبندم...همه اینها فدای سرت....سرت سلامت باشد...
راستی....
تو چرا این روزها اینقدر ناآرام شده ای......بدقلقی می کنی.....بی تابی می کنی...
من هیچ..ولی نمیدانی چقدر غصه ناک میشم که خودت درد می کشی....
همه می گند میخواد لثه هات سفت شود...شاید راست می گند...
اخه وقتی واست لثه کش می کشم آرومی.....هرچقدر هم بقیه بگند که بدهم دست خودت تا خودت بکشی باز نمی توانم....آخه من بلدم آرومت کنم...تند تند بکشم....تو بخندی و آروم بشی......خودت که بکشی تا ته حلق می بری و باز عق می زنی و گریه و بی تابی...
کاش اگر میخواهد سفت بشود این لثه ها..... بشود...اگر میخواهد جیک بزند دندانها..... بزند....و تو اینقدر گریه نکنی...دل مامانی غصه ناک میشود با هرگریه تو....
پرنیان من...مواظب خودت باش....
به زودی در این مکان تمان عکسهای این چند وقتت رو می گذارم..همه اش کم همتی من است و دیگر هیچ...
بوسسسسسسسسسسسسسسس.....
اینهم عکس هدیه و عیدیت:
