دور تند این روزها

سلام عزیزکم...امروز چهارشنبه....تاریخ را گم کرده ام ولی از روی امتحان های بابایی فکر کنم ٥=٧ خرداد هست:-)))

خوبی نفس مامان و بابا..

این روزها همه اش روی دور تند است.....پسر عموی بابایی برایی ١٠ روز برگشته ایران...سعادت دیدن اقوام به هرشب رسیده است:-)))

امشب هم نوبت مامان جان بود....کلی به رفت و آمد عادت کرده ای...که دیگر پشت در می نشینی و یک ریز کلمه ددَ را تکرار می کنی..

شبها موقع خداحافظی و جداشدن از بقیه کلی ماجرا داریم...چنان گریه میکنی و خودت را به عقب پرت می کنی که نگفتنی ست....با کلی وعده و وعید و حواست را پرت چیز دیگری کردن پروسه خانه آوردنت را طی می کنیم...

از کارهای جدیدت....قبلا بوسهای هوایی میدادی...تا میگفتم پرنیان بوس کن..دستت را به دهانت میگذاشتی....صدای بوس در آورده و دستت را به طرف پرتاب می کردی..چند روزیست ماچ های آبدار می کنی....وقتی که سرحال باشی دستت را دور گردنمان هم حلقه می کنی...صورتت را به صورتمان می چسبانی و ماچ های آبدار می کنی...(فقط نمی دانم چرا بابایی را همان یک بار که بوس کردی..دیگر رفش نمیروی...هرچقدر هم صورتش تمیز و بی ریش باشد باز فوبیای تیغ تیغی شدن داری..ولی به قول بابایی همان یک بوس آبدار بیمه اش کرده تا آخر:)))))

کار بدی که یادگرفته ای و جدیدا بیشتر شده است...پرت کردن خودت به روی زمین و زدن سرت به زمین و گریه کردن است...اگر چیزی مطابق میلت نباشد..یا اصلا الکی بخواهی بهونه بگیری همین کار را می کنی.مثل امروز که سوپ جو را خودت می خواستی بخوری...من فقط کمکی بهت هویج هایش را هم میدادم..همین شد سبب قهر تو و پرت کردنت بر زمین...اینجور وقتها اشکت هم بند نمی آید....من که محلت نمی گذارم تا کارت بدت را تایید نکنم...ولی از بس بابایی دنبالت میدود انگار جری تر شده  باشی در انجام این کار.....یک روزی من این عادت بد را از سرتو می اندازدم...

جدیدا از نان خوشت می آید و اگر خانگی باشد چه بهتر...به دندان می کشی و سیر می کنی خودت را...ان گوشتهای دسست نزده غذایت را هم مامانی نوش جان می کند :-)))

عاشق لباسهای دامنی هستی....تا بگویم پرنیان بدو تا لباس قشنگ بپوشی بریم بیرون..کلی ذوق می کنی...ولی هنوز کلی ادا داری سر پوشیدن لباشسس...کل خانه را باید دنبالت بدوم..بعد خودم را بزنم به آن جا که حواسم نیست..تا بیایی کنارم....کلی بازی کنیم ...بخندی..تا من کم کم لباس و مامی بیرون را بپوشانمت و آخرش هم باز به گریه تو ختم شود که در ایار(در بیار منظور هست)

دیگر کیف و نینی دستت نمی گیری...حالا دونفره و  گردش میرویم..اصلا از دست زدن به کیف هم بدت می آید..فکر کنمحس تجربه کردن و داشتن کیف و نینی برایت تمام شده.... . ارضا شده ای از تجربه اش...

هنوز بابایی که نماز بخواند سر برداشتن مهر باهم کلی دعوا دارید..بابایی سرنماز مرتب بگوید الله اکبر...بعد بیایم ببینم..تو از یک جایی آمده ای مهرها را برداشته ایو با خوشحالی داری میایی طرف من..که من حمایتت کنم...مهرها را که به من بدهی....من که مهرها را به بابایی بدهم تا سجده اش را برود..تو گریه میکنی..نتیجه این شده که هر نماز با ٤-٥ مهر خوانده میشود..همیشه یک مهری یک جایی قایم شده است برای اینکه دعواهای نمازی تو و بابایی به گریه ختم نشود...(توجه کرده ای همه لوس بازیهایت برای بابایی هست...گریه کردنهایت....اذیت کردنهایت...آن عینک روی دماغش را هی بیهوا برداشتن و کج و معوج کردنش...که  باز دعوای جدیدیست بین شما دوتا.....برای من خانم هستی...فکر کنم بابایی بیش از حد دارد سواریت می دهد!!:-)))))

فعلا بوس پرنیان کوچولوی من...چشمهایم غرق خواب هست...

دوستت دارم عزیزکم..