باغ

هی دخترک ِ خنده سنجدی ِ من ...سلام...

امیدوارم همیشه صدای خنده ت به خونه ما برکت و شادی هدیه کنه...

میدونی؟!!...بذار از همین اول مطلب یه اعترافی بکنم...این کلیشه ای ترین و بی معنا ترین جمله ای بود که میتونستم در مورد خنده های تو بنویسم...چون خنده های تو بی صداترین خنده هاست!!...

خنده ی تو را باید با یه دهان خیلی باز به یاد آورد...یه چیزی تو مایه های سنجد وقتی دهانش رو باز می کرد و می گفت هان:-)))البته مسلمه که دهان تو گشاد نیست...منظور فقط بازی دهانشه:-*

خنده ی تو راباید تو چشمای تو پیدا کرد...اونوقتی که شاد میشی...میخوای بخندی...دهنت باز میشه و همزمان یه برق خیلی قشنگ تو چشمات میاد....انگار این چشماتند که دارند از ته دل می خندند...

اصلا بهتره از اول شروع کنم;

هی دخترکِ خنده سنجدی ِ من...سلام..

امیدوارم همیشه برق شادی چشمای تو به خونه ما برکت و شادی هدیه بده...

امروز یعنی جمعه 25 فروردین بابابایی بردیمت باغ...

توجه کردی که اولین های زندگی چندماهه تو توی این ماه اتفاق افتاده....

آخه این اولین باغی بود که سه تایی باهم رفتیم و تو بیداری کردی....

آخه تو چهارشنبه سوری و سیزده به دری که با عزیز جون و وبقیه باغ بودیم... من از قبل همش نگران سردی هوا و سرما خوردن تو بودم...ولی تو اون روزا خانومی کردی و توی اون سرما همش خواب بودی:-)))در عوض خیال من و بابایی کلی بابت دست به دست نشدن و سرما نخوردن تو راحت شد...

ولی امروز تا دلت بخواد بیدار بودی....منم از قبل کلی نقشه کشیده بودم تا از تو کنار شکوفه هایی که باز شده کلی عکس بگیرم...آخه اینا اولین شکوفه های باز شده زندگی تو هستند...ولی نشد...

اولش تو بداخلاق بودی....بعد که تو شیر خوردی...خوابیدی و خوب شدی هوا سرد شد...

اونوقت بود که هرچقدر بابایی اصرار کرد من نتونستم ببرمت توی اون سرما بین درختا تا ازت عکسی بگیرم...

ولی به بابایی قول دادم تا اومدیم خونه بنشونمت کنار درخت شکوفه ی تو خونه و کلی ازت عکس بگیرم...آخه میدونی که...

تجربه ی عکسای عید سال قبل نشون داده که این درخت شکوفه مصنوعی تو خونه...توی عکس اونقدر طبیعی می افته که انگار واقعا همه چیز واقعیه...انگار که تو توی باغ باشی...

البته خودمو که نمیتونم گول بزنم ولی این کار علاوه بر گول زدن بقیه:-))) جنبه ی قشنگ تر شدن عکس تو را هم داره ...البته بعدا خودت این درخت گل رو میبینی( البته اگه تا اون موقع این درخت باشه و فسیل شدنی در کار نباشه)

وقتی هم اومدیم خونه باز می خواستم ازت کنار این درخت شکوفه عکس بگیرم که نشد..یعنی تو خواب بودی...بابایی هم رفت بیرون و من نمیتونستم هم هوای تورا داشته باشم هم هوای دوربین رو...

حالا برای اینکه از عذاب وجدان خودم کم کنم کلی ازت عکس گرفتم  اونم  کلی با ابتکار واسه ژست گرفتنهای مختلف تو.....به هرحال مامانی هست و حرفش...اصل عکست شد که به تاریخ امروز واست ثبت میشه....

راستش تمام اینها را تعریف کردم که اگه یه روزی این عکست رو بالای سر این نوشته دیدی یادت بیاد که پشت این عکسای تو کلی ماجرای نگو خوابیده...که قرار بوده توی این عکس  توکنار یه درخت شکوفه توی خونه یا کنار یه درخت شکوفه ی دیگه توی باغ بوده باشی....ولی نشد....

قربون اون چشمای قشنگت بشم که موقع عکس گرفتن مثه موش به دوربین زل میزنی...میبینی چقدر کلاه به این صورت ناز و سفید تو میاد؟

مامان نوشت:داشتم عکسای دو ماهگیتو میدیدم...دیدم چقدر موهات کمتر بوده...بعد نمیدونم تو سبزه بوده ای یا دوربین سبزه انداختست ولی نگاه کن چقدر فرق کرده ای الان....

یادم باشه وقتایی که خیلی چیزا رو ی ادم میره یه نگاهیی به عکسای قبلت بندازم...این تویی ها..دخترک بامزه ی من...

اینم  دوتا عکس از سه ماهگیت...

خودت مقایسه کن...

قربونت برم من که کچلت هم قشنگه:-)))